Η ομολογία του Τούρκου ηθοποιού Αττίλα Ολγκατς για δολοφονίες Ελληνοκυπρίων αιχμαλώτων κατά τη Τουρκική εισβολή του 1974 έχει συγκλονίσει τη κοινή γνώμη και κυρίως τις οικογένειες των αγνοουμένων στη Κύπρο και την Ελλάδα. Ο αντίκτυπος μεγάλος. Οι δηλώσεις και αναφορές σε τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά κανάλια αλλά και τα άρθρα στις εφημερίδες πάρα πολλά. Οι πάντες έχουν εδώ και μερικές ημέρες ανακαλύψει ότι η Τουρκία έχει διαπράξει θηριωδίες και εγκλήματα πολέμου στη Κύπρο. Οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τη Τουρκία κατά την εισβολή του 1974 και κυρίως το βασικότερο από αυτά, το δικαίωμα ζωής, ήλθαν και πάλι στο προσκήνιο. Όλοι μιλούν για την ανάγκη να παραμείνουν υπό κατηγορία τόσο η Τουρκία όσο και η Τουρκοκυπριακή ηγεσία.
Οι τρύπες από τις χαριστικές βολές στα κρανία των προσφάτως εκταφέντων από τα κατεχόμενα, μέχρι πρότινος αγνοουμένων, ήταν για τους πολιτικούς, τους πολιτευτές και τους πάντες επιζητούντες προβολή μέσω της αποτρόπαιας ομολογίας ενός σφαγέα ¨ανύπαρκτες ¨ . Υπαρκτή όμως η προσπάθεια των πάντων για προβολή και αποκόμιση πολιτικού κέρδους μέσω της τραγικής τύχης ενός μεγάλου αριθμού από τους αγνοούμενους μας.
Και ενώ όλα αυτά συμβαίνουν καθημερινά οι κυβερνήσεις Κύπρου και Ελλάδος προσπαθούν να υποβαθμίσουν το θέμα. Ο Κύπριος υπουργός εξωτερικών σε πρόσφατες δηλώσεις του σε Τουρκική εφημερίδα ανέφερε ότι το θέμα αυτό δεν πρόκειται να επηρεάσει αρνητικά τις εν εξελίξει διαπραγματεύσεις για τη λύση του Κυπριακού καθότι πρόκειται περί ενός ανθρωπιστικού θέματος. Στη συγκεκριμένη όμως δήλωση υπάρχει μόνο η μισή αλήθεια, ο ευσεβοποθισμός δηλαδή να μην διασαλευθεί το κλίμα των διαπραγματεύσεων. Η άλλη μισή αλήθεια είναι ότι το θέμα δεν πρόκειται να επηρεάσει τις συνομιλίες καθότι τόσο η Κυπριακή όσο και η Ελληνική Κυβέρνηση δεν σκοπεύουν να προχωρήσουν στη καταγγελία ούτε του σφαγέα ¨καλλιτέχνη ¨ ούτε του ηθικού αυτουργού και διατάξαντα το έγκλημα, δηλαδή του Τουρκικού κράτους. Δεν πρόκειται να απαιτήσουν την εφαρμογή της απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου κατά τη 4η Διακρατική Προσφυγή της Κύπρου κατά της Τουρκίας. Δεν πρόκειται να ζητήσουν την παραπομπή του σφαγέα στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για τα Εγκλήματα Πολέμου για εκδίκαση για εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας κατά παράβαση της Συνθήκης της Γενεύης του 1949 και του Διεθνούς Δικαίου.
Δεν προτίθενται να θέσουν το θέμα κατά τη διαδικασία εξέτασης της αίτησης της Τουρκίας για ένταξη στη Ευρωπαϊκή Ένωση στα πλαίσια του κεφαλαίου για το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όταν και όποτε αυτό συζητηθεί. Και τέλος δεν πρόκειται να θέσουν το θέμα των εκτελέσεων κατά τις συναντήσεις των ηγετών των δύο Κοινοτήτων στα πλαίσια των διαπραγματεύσεων για τη λύση του Κυπριακού.
Η Ελληνίδα Υπουργός Εξωτερικών κινούμενη πάντοτε στα πλαίσια των γονιδιακών της καταβολών προσπαθεί να υποβαθμίσει το όλο θέμα τόσο με τις δηλώσεις της όσο και με τις ενέργειες της. Παράλληλα προσπαθεί να χαλιναγωγήσει τις όποιες αντιδράσεις. Η συχνή παρουσία στις τηλεοπτικές συζητήσεις, αξιωματικών κυρίως της ΕΥΠ, οι οποίοι έχουν κατά καιρούς χειριστεί θέματα αγνοουμένων, αποσκοπεί στη αποτροπή αντιδράσεων από του συγγενείς των αγνοουμένων, προβάλλοντας τις δικές τους εμπειρίες και γνώσεις και τη διάψευση όποιων πληροφοριών υπήρξαν στο παρελθόν για την ύπαρξη ζωντανών αγνοουμένων στη Τουρκία και στη κατεχόμενη Κύπρο.
Οι επιτροπές των Αγνοουμένων στη Κύπρο και την Ελλάδα ευθυγραμμιζόμενες με τις Κυβερνητικές θέσεις και γραμμές έχουν σχεδόν εξαφανιστεί. Μικρή αναλαμπή μια-δυο δηλώσεις από το Πρόεδρο της Κυπριακής Επιτροπής Αγνοουμένων Νίκο Θεοδοσίου. Πέραν αυτού φαίνεται όλοι οι υπόλοιποι να έχουν πέσει σε αφασία. Η Ελληνική Επιτροπή Συγγενών Αδήλωτων Αιχμαλώτων και Αγνοουμένων Κυπριακής Τραγωδίας 1974 απούσα σχεδόν από παντού. Στα Ελληνικά τηλεοπτικά κανάλια βλέπουμε καθημερινά απόστρατους αξιωματικούς των ενόπλων δυνάμεων και της ΕΥΠ, Έλληνες πολεμιστές του 1974 στη Κύπρο, πολιτικούς, πολιτευτές, δημοσιογράφους, και γενικά κάθε σχετικό και άσχετο με το θέμα. Η Ελλαδική επιτροπή όμως απούσα. Κάποιος μπορεί εύκολα να συμπεράνει ότι οι σκοποί των ανθρώπων αυτών μπορεί να εξαντλούνται στο ποιος θα καταθέσει στεφάνι και σε ποιο μνημείο ή τελετή κατά τις επετειακές εκδηλώσεις που πραγματοποιούνται κάθε Ιούλιο στη Κύπρο.
Οι συγγενείς των Αγνοουμένων πρέπει επιτέλους να πάρουν τις τύχες των αγαπημένων τους προσώπων στα χέρια τους αφήνοντας τους ¨εκπροσώπους ¨ τους στην αδράνεια που εδώ και καιρό βρίσκονται. Η απαίτηση για άμεση προσαγωγή σε δίκη στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για Εγκλήματα Πολέμου του σφαγέα αλλά και όλων των αξιωματικών του Τουρκικού στρατού που έλαβαν μέρος στις θηριωδίες και τα εγκλήματα πολέμου που επιτελέστηκαν στη Κύπρο το 1974, θα πρέπει να είναι επιτακτική. Η απαίτηση για έκδοση από τη Κυπριακή Δικαιοσύνη διεθνούς εντάλματος σύλληψης του σφαγέα από την Interpol επιβάλλεται. Η πίεση προς τις Κυβερνήσεις Κύπρου και Ελλάδος για τους επιβαλλόμενους χειρισμούς για τη διακρίβωση της τύχης αλλά και των συνθηκών θανάτου των αγνοουμένων πρέπει να καταστεί καθημερινή και αφόρητη. Η καταγγελία του Τουρκικού κράτους και των εγκλημάτων του στη Κύπρο πρέπει να γίνεται από κάθε Διεθνές βήμα. Τέλος οι προσφυγές στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κατά της Τουρκίας από όλες τις οικογένειες των Κυπρίων και Ελλαδιτών Αγνοουμένων θα πρέπει να ενθαρρύνονται και να ενισχύονται οικονομικά.
Επιτέλους πρέπει ο Συγκλονισμός που έχει προκαλέσει με τις δηλώσεις του το ανθρωπόμορφο αυτό τέρας, να συνεφέρουν κάποιους και να τους βγάλουν από την Αφασία.