Ο Μ Ο Ι Ω Σ ευγνωμονούντες, είχαμε στη Λευκωσία και την «οδό Σανταρόζα». Για τον κορυφαίο Ιταλό φιλέλληνα Αννίβα Σαντόρε ντε Ρόσσι ντι Πομαρόλο, κόμη ντι Σανταρόζα, δήμαρχο της γενέτειράς του, Σαβιλιάνο της Σαβοΐας και έπαρχο της Σπέτσια, που το 1824 αποβιβάστηκε στο Ναύπλιο, εντάχθηκε εθελοντής στο σώμα των αγωνιστών του Αναγνωσταρά και, 42χρονος, θυσιάστηκε μαχόμενος, 24η Απριλίου 1825, στη μάχη της Σφακτηρίας στην Πελοπόννησο, κατά των ορδών του εισβολέα Ιμπραήμ. Μόλις πρόσφατα, δυστυχώς, ανευλαβείς και ανιστόρητοι, δήμαρχος και δημοτικοί σύμβουλοι Λευκωσίας, επιλήσμονες της θυσίας του Σαντόρε Σανταρόζα, διέπραξαν τη μετονομασία της οδού Σανταρόζα! Όμως:
Σ Ε ΚΑΠΟΙΟ μέλλον, αργά ή γρήγορα, το τουρκοκρατούμενο σήμερα Κουρδιστάν θ' αποκτήσει την ελευθερία του. Θα καταλυθεί επιτέλους η μακραίωνη τουρκική σκλαβιά και η βίαιη τουρκοποίηση που ανεπιτυχώς επιχειρεί, ακόμα και με σφαγές, επί οκτώ δεκαετίες ο ρατσιστικός Κεμαλισμός. Κι ο κουρδικός λαός θα γίνει κάποτε αφέντης στον τόπο του. Τότε, σίγουρα, στο σημερινό Ντιάρμπακιρ, κάποιοι μη επιλήσμονες Κούρδοι πατριώτες, θα εκφράσουν εμπράκτως και την ευγνωμοσύνη του δικού τους έθνους, με μία «λεωφόρο Θεόφιλου Γεωργιάδη». Για τον ατρόμητο αγωνιστή της λευτεριάς, την ψυχή, τον διαπρύσιο κήρυκα και τον λόγοις τε και έργοις κινητήρα του εθνικοαπελευθερωτικού διεθνισμού, τον ακούραστο και γενναίο Εκπρόσωπο της κυπριακής Επιτροπής Αλληλεγγύης στο Κουρδιστάν, Θεόφιλο Γεωργιάδη. Τον οποίο, πληρωμένοι πράκτορες των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών, δολοφόνησαν με πέντε σφαίρες, λίγο μετά τις 10 τη νύκτα της Κυριακής 20ής Μαρτίου 1994, μόλις βγήκε από το αυτοκίνητό του, έξω από το σπίτι του, στην οδό Θουκυδίδη (τότε) της Αγλαντζιάς. Σαν σήμερα πριν από 14 χρόνια.