Δημοσιεύουμε τα άρθρα αυτά του Λάζαρου Μαύρου όπως έχουν δημοσιευθεί στην εφημερίδα ΣΗΜΕΡΙΝΗ στη στήλη ΕΙΡΗΣΘΩ στις 19 και 20 Μαίου 2007.
Κράτος Γενοκτόνων
ΕΞΕΦΡΑΖΑΝ την υπερηφάνεια και την επιδοκιμασία τους για το δολοφονικό του «επίτευγμα», οι Τούρκοι αστυνομικοί όταν πόζαραν καμαρωτοί μαζί με τον 17χρονο δολοφόνο του Αρμένιου δημοσιογράφου που συνέλαβαν στην Τραπεζούντα. Φρόντισαν στην φωτογραφία να προβάλλονται, μαζί με τον «ήρωα» και τα κεμαλικά σύμβολα. Η ηρωοποίηση του δολοφόνου προβλήθηκε στα ΜΜΕ τις μέρες που ακολούθησαν τη δολοφονία, στην Κωνσταντινούπολη, 19.1.07, του δημοσιογράφου και εκδότη της αρμενικής εφημερίδας «AGOS», Χραντ Ντινκ. Ακολούθησε η αποκάλυψη ότι ο 17χρονος ήταν εκτελεστικό όργανο των μηχανισμών του «βαθέος» κράτους: Συμμοριών και οργανώσεων που το ίδιο το κράτος δημιούργησε και εξόπλισε, εναντίον όσων, το κεμαλικό κράτος, χαρακτηρίζει ως εχθρικών, αποσχιστικών ενεργειών, στον Πόντο. Των ίδιων μηχανισμών, αιμοβόρο όργιο, διαπράττεται χρόνια στις κουρδικές περιοχές. Τις βαθύτερες σχέσεις, ανάμεσα στον στρατό, την αστυνομία, την στρατοχωροφυλακή, το Γραφείο Ειδικού Πολέμου, τις μυστικές υπηρεσίες και τον κάθε λογής υπόκοσμο της Τουρκίας (ναρκωτικά, καζίνο, πορνεία κ.ά.), για τη διεκπεραίωση της «εθνικής αποστολής» εξόντωσης των εχθρών, με τις μεθόδους του πιο βρόμικου πολέμου, έδειξε η γνωστή υπόθεση «Σουσουρλούκ» του 1996.
Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ των συμμοριών φονιάδων, του τουρκικού κράτους στην Τραπεζούντα του Πόντου και η «πατριωτική» κατεύθυνση που τους ανατίθεται ΕΚΕΙ εναντίον «αποσχιστικών» ενεργειών, μαζί με τον στόχο - εχθρό Αρμένιο δημοσιογράφο που δολοφονήθηκε - δείχνει και επιβεβαιώνει ένα γεγονός:
Η ΤΟΥΡΚΙΑ που διέπραξε τις Γενοκτονίες των Αρμενίων το 1915 και των Ελλήνων του Πόντου (1916-1924), ως γενετήσιες πράξεις συγκρότησης και θεμέλιο οικοδόμησης του σύγχρονου κεμαλικού κράτους (ονόματι «Τουρκική Δημοκρατία»), έχει πλήρη συναίσθηση του «επιτεύγματός» της. Και με ανάλογες δολοφονικές πράξεις το «διαφυλάσσει» άχρι τούδε.
ΟΣΟΙ δεν βλέπουν αυτή την ουσία του κεμαλικού «ντι-εν-έι», δεν είν εύκολο να κατανοήσουν πώς και γιατί διαπράχθηκε η εν ψυχρώ δολοφονία, ενώπιον των τηλεοράσων, του Σολάκη Σολωμού και του Τάσου Ισαάκ στη Δερύνεια το 1996, γιατί πόζαραν οι Μεχμετζίκ στον φακό με τα κομμένα κεφάλια των Κούρδων, γιατί οι αστυνομικοί στην Τραπεζούντα ζήλεψαν τη δόξα του δολοφόνου του Χραντ Ντινκ και γιατί η Τουρκία αρνείται να αναγνωρίσει και να απολογηθεί για τις Γενοκτονίες που διέπραξε (και συνεχίζει να διαπράττει).
Εκ γενετής Γενοκτόνοι
Γ Ε Ν Ε Θ Λ Ι Α πράξη του τουρκικού κράτους υπήρξε η Γενοκτονία.
Η εθνοκάθαρση. Αυτή την ταυτότητα, αναλλοίωτη, κουβαλά εκ γενετής στο «ντι-εν-έι» της η Τουρκία. Και αυτήν ακριβώς επαναλαμβάνει από το 1974, με την εθνοκάθαρση που διαπράττει επί 33 χρόνια στις κατεχόμενες υπό του Αττίλα περιοχές της Κύπρου. Σήμερα 19η Μαΐου, Ημέρα Μνήμης της Ποντιακής Γενοκτονίας, οφείλουμε να θυμηθούμε και όσα έγραφε το 2002, από τη Φρανκφούρτη, ο Τούρκος Ali Ertem, πρόεδρος του «Συλλόγου Ενάντια στη Γενοκτονία», στον πρόλογο του 14τομου έργου του Πόντιου πανεπιστημιακού Κωνσταντίνου Φωτιάδη «Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου»: «Τα χρόνια 1914-1922 στην υπό τουρκική κυριαρχία περιοχή οι Αρμένιοι, Ασσύριοι - Αραμαίοι και Έλληνες, έγιναν, με τις γενοκτονίες και τους διωγμούς, ασήμαντες μειονότητες. Σήμερα το τουρκικό κράτος προσπαθεί με παρόμοιες μεθόδους (άρνηση της κουρδικής ταυτότητας, αναγκαστικές εκτοπίσεις, απαγόρευση της κουρδικής γλώσσας, σκόπιμες απόπειρες δολοφονίας ενάντια στην αντιστασιακή ελίτ), να αποδεκατίσει τον κουρδικό λαό, επειδή ζητά τα δικαιώματα και τις ελευθερίες του.
Η εξόντωση των χριστιανικών λαών που βρίσκονταν υπό τουρκική κυριαρχία ολοκληρώθηκε σε δύο φάσεις. Στην πρώτη από το 1912-1918 οι Νεότουρκοι έσφαξαν 1,5 εκατομμύριο Αρμενίους, 500 χιλιάδες Αραμαίους-Ασσυρίους και πάνω από 750 χιλιάδες Έλληνες από την Ανατολική Θράκη, την Ιωνία, τον Πόντο, την Καππαδοκία.
Η δεύτερη φάση ξεκίνησε μετά τη συνθηκολόγηση της οθωμανικής αυτοκρατορίας και διήρκεσε μέχρι το 1922 (στον Πόντο, μέχρι και το 1924). Μετά τη συνθηκολόγηση οι κακόφημοι ιδεολόγοι της γενοκτονίας και διοργανωτές του Κομιτάτου Ένωση και Πρόοδος (Ittihat ve Terakki) καθώς και οι μαζικοί δολοφόνοι της Ειδικής Υπηρεσίας (Teskilati-Mahsusa) ενώθηκαν με το κεμαλικό κίνημα, το οποίο, ως προς την πολιτική και την ιδεολογία του, δεν ήταν τίποτε άλλο παρά μια συνέχεια των Νεοτούρκων. Από το 1916 μέχρι το 1924 οι Νεότουρκοι και οι Κεμαλικοί έσφαξαν συνολικά 353.000 Ελληνοπόντιους, αριθμός που αντιπροσώπευε σχεδόν το ήμισυ του ελληνικού πληθυσμού της περιοχής της Μαύρης Θάλασσας».
Για τη σημερινή Τουρκία, ο Ali Ertem επισημαίνει και τα ακόλουθα: «Για να διατηρηθεί η στηριζόμενη στο έγκλημα της γενοκτονίας εξουσία, χρησιμοποιούνται ως μέσα η παραποίηση της ιστορίας, σε ορισμένες περιπτώσεις η μαζική τρομοκρατία (πογκρόμ), καθοδηγούμενη από το κράτος, εκβιασμοί και απειλές. Μ' αυτόν τον τρόπο ανοίγεται ο δρόμος για νέα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας μέχρι και για νέες γενοκτονίες» ...
ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ
«ΣΗΜΕΡΙΝΗ» «EΙΡΗΣΘΩ»