ΚιΆ αν το πικροπροδομένο
Το βορινό το άψυχο κύμα
Μολύνει του Κανάρη στη Λάπηθο
ταΆ αχνάρια
ΚιΆ αν στο αρχαίο θέατρο στους Σόλους
φιμώθηκε η αρχαία λαλιά
ΚιΆ αν της Σαλαμίνας τα πληγωμένα
αγάλματα αλυσοδένουν αλλόφωνες
ορδές
ΚιΆ αν των Αχαιών οι ρίζες
στο Ριζοκάρπασο ποτίζονται
με πίκρα κιΆ αφιόνι
Και αν ο Κίμωνας νεκρός
ξεχάστηκε στον αιώνιο ύπνο
ΚιΆ αν στη μητρόπολη
αμέριμνοι αγναντεύουν
τους νέους Πέρσες
να διαφεντεύουν το χτες, το
σήμερα και νΆ απειλούν το αύριο
Ένα σου λέω
Εμείς ταΆ αχνάρια αμόλυντα
θα τα κρατήσουμε.
Στην Έπια θα ξανακούσουμε
τη γνώριμη λαλιά
Στη Σαλαμίνα θα ξαναζωντανέψουμε
τους Ολύμπιους Θεούς
Τις ρίζες θα κρατήσουμε με
πείσμα ζωντανές
Τον Κίμωνα απΆ τον ύπνο
εμείς θα τον ξυπνήσουμε
ΚιΆ εγώ αφού δεν θα σε
ξαναδώ στην ξεχασμένη
τώρα πια μητρόπολη
Το μήνυμα θα ρθω να μεταφέρω
Πως το αιώνιο παραμένει
αιώνιο
Και το αιώνιο θα είναι
Ελληνικό
ΒΑΣΟΣ ΛΥΣΣΑΡΙΔΗΣ
5.6.2006