Λαοί που ξεχνούν την Ιστορία τους είναι καταδικασμένοι σε αφανισμό, και ηγέτες που λησμονούν τους Ήρωες της πατρίδος τους είναι καταδικασμένοι στη συνείδηση του Λαού.
Τελούνται τις τελευταίες ημέρες από όλους του Ναούς της Ελεύθερης Πατρίδας μας οι Κηδείες των πρώτων Ηρωικώς μέχρι πρότινος Αγνοουμένων και νυν Ηρωικώς υπέρ πίστεως και πατρίδος Πεσόντων Εθνοφρουρών.
Το Κυπριακό κράτος εκτιμώντας τη θυσία των Ηρώων μας αποδίδει τις πρέπουσες τιμές προς τους Ηρωικούς νεκρούς μας σχεδόν πάντοτε με τη παρουσία στις κηδείες των Υπουργών της Κυβέρνησης και κυρίως του έντιμου Υπουργού Άμυνας.
Η Κυπριακή Εκκλησία, ομοίως, αποδίδει τις πρέπουσες τιμές με τη παρουσία και πρωτοστατούντων στις κηδείες του Αρχιεπισκόπου Κύπρου και άλλων ανωτάτων Ιεραρχών μελών της Ιεράς Συνόδου.
Η παρουσία του Αρχηγού και Υπαρχηγού της Εθνικής Φρουράς στις Κηδείες έχει καταγραφεί σε μια το πολύ δυο περιπτώσεις, κυρίως σε κάποιες από τις περιπτώσεις όπου στις Κηδείες είναι παρόν ο Υπουργός Άμυνας.
Στις πιο πολλές περιπτώσεις η παρουσία της Ανώτατης Ηγεσίας της Δύναμης στις Κηδείες είναι « εκ μέρους...» ή « αντ' αυτού... ».
Η απόδοση Τιμών δια της παρουσίας της στρατιωτικής ηγεσίας στις Κηδείες των Ηρωικών Πεσόντων της Εισβολής του 1974 αποτελεί ίσως για κάποιους περιττή ενέργεια ή καθήκον που μπορεί κάποιος να το προσπεράσει.
Η Ανώτατη Ηγεσία της Εθνικής Φρουράς φαίνεται δεν έχει αντιληφθεί ή δεν θέλει να αντιληφθεί ότι οι Αγνοούμενοι Αξιωματικοί, Υπαξιωματικοί και Οπλίτες της Δύναμης, τότε Κληρωτοί ή Έφεδροι ποτέ δεν έχουν διαγραφεί από τη Δύναμη των Μονάδων στις οποίες τότε υπηρετούσαν. Και ότι στη περίπτωση που οποιοσδήποτε από αυτούς κάποια ημέρα επιστρέψει στην ελευθερία θα πρέπει πρώτα να παρουσιαστεί στη Μονάδα του για την επιβεβλημένη επίδοση Φύλλου Πορείας και απόλυση από τις τάξεις της Εθνικής Φρουράς.
Ο κάθε αγνοούμενος Αξιωματικός ή Οπλίτης, Κληρωτός ή Έφεδρος ανήκει και είναι εγγεγραμμένος σήμερα στη Δύναμη της Μονάδος που τότε υπηρετούσε. Και οι τιμές που θα πρέπει να του αποδίδονται σε περίπτωση επιβεβαίωσης του θανάτου του θα πρέπει να είναι το λιγότερο ανάλογες οποιουδήποτε εν ενεργεία και εν διατεταγμένη υπηρεσία απωλέσαντος την ζωή, και ως εκ τούτου η παρουσία της Ανώτατης Ηγεσίας της Εθνικής Φρουράς, Αρχηγού ή Υπαρχηγού αυτοπροσώπως είναι απόλυτα επιβεβλημένη.
Δεν μπορούμε σε καμία περίπτωση να πιστέψουμε, ότι έχει περάσει από τη σκέψη οποιουδήποτε, ότι αυτά τα απαράδεκτα και ανήκουστα που είχαν διατυπωθεί από κάποιους προ ενός έτους περίπου για τις περιπτώσεις των Ελληνοκυπρίων Αιχμαλώτων του Πολέμου του 1974 ( για στρατοδικεία κλπ ) θα μπορούσαν να ισχύσουν και για τις περιπτώσεις των αγνοουμένων, και η μη παρουσία της στρατιωτικής ηγεσίας στις Κηδείες να εμπίπτει στα πλαίσια της λογικής αυτής.
Πρέπει όλοι να καταλάβουμε σ' αυτό το πολύπαθο τόπο, ότι εάν σήμερα υπάρχουμε σαν κράτος, ότι εάν σήμερα έχουμε ένα κομμάτι ελεύθερης πατρίδας για να ζούμε εμείς και τα παιδιά μας, και ότι εάν σήμερα κάποιοι κατέχουν τα αξιώματα και τις θέσεις που κατέχουν είναι γιατί Αυτοί, οι Ηρωικοί Πεσόντες και Αγνοούμενοι Εθνοφρουροί μας, κληρωτοί και έφεδροι, πρόταξαν τότε τα νεανικά στήθη τους και έδωσαν το αίμα τους και τη ζωή τους όταν κάποιοι άλλοι ζούσαν στην ασφάλεια των μετόπισθεν ή σε χώματα μακρινά από τη φωτιά και το θάνατο.
Όταν επιτέλους αντιληφθούμε όλα τα πιο πάνω τότε και η παρουσία όλων μας δίπλα στα Ιερά λείψανα των Ηρωικών Νεκρών μας την ώρα του Τελευταίου Ασπασμού θα είναι για το καθένα από εμάς ένα επιβεβλημένο από τη συνείδηση μας καθήκον.
Κωνσταντίνος Ιωάννου Αρακλίτης
Έφεδρος Πολέμου 173 ΜΑ/ΤΠ