Εκδίδων την απόφασιν ο δικαστής κ. Σω είπε και τα εξής: «Τα γεγονότα ως εξετέθησαν υπό του δικηγόρου του Στέμματος δεν ημφισβητήθησαν υπό των δικηγόρων σου (σ.σ. Φοίβου Κληρίδη και Λέλλου Δημητριάδη). Το Στέμμα ανέφερε ότι το μπρεν-γκαν ήτο νεωστί γρασαρισμένον και ότι δεν θα ημπορούσε να χρησιμοποιηθή εκείνο το βράδυ. Τούτο επιπλέον δεν έφερε σφαιροθήκην. Έτσι είναι πολύ πιθανόν ότι κατά την στιγμήν της συλλήψεώς σου δεν είχες πρόθεσιν να χρησιμοποιήσης το όπλον τούτο. Αλλά το Δικαστήριον δεν έχει αμφιβολίαν ότι τούτο επρόκειτο να χρησιμοποιηθή κάποτε διά παράνομον σκοπόν... Η ηλικία σου κατά την ημέραν της διαπράξεως του εγκλήματος ήτο μόνον 18 ετών. Ο Νόμος όμως προνοεί μόνον διά μίαν ποινή διά το αδίκημα. Την ποινήν θανάτου. Όθεν η ποινή την οποίαν σου επιβάλλω είναι ότι θα μεταφερθής εις την φυλακήν και εκείθεν όταν λήξη η περίοδος της εφέσεως, θα μεταφερθής εις τον τόπον της εκτελέσεως και θα κρεμασθής μέχρις ότου αποθάνης και είθε ο Θεός να φανή ίλεως δι' εσέ».
Κ Υ Ρ Ι Ο Σ τίτλος στην «Καθημερινή» των Αθηνών, την Πέμπτη, 14η Μαρτίου 1957: «Περί το μεσονύχτιον εξετελέσθη ο νεαρός Κύπριος Παλληκαρίδης. Παρά τας διαμαρτυρίας, οι δήμιοι της Κύπρου συνεχίζουν το απαίσιον έργον των: Την 1.30΄ μεταμεσονύκτιον ελήφθη τηλεγράφημα του πρακτορείου Ρώυτερ εκ Λευκωσίας αγγέλλον ότι απηγχονίσθη ο νεαρός Κύπριος αγωνιστής Ευαγόρας Παλληκαρίδης, ετών 19, σπουδαστής, ο οποίος είχε καταδικασθή διότι έφερε πυροβόλον όπλον... Ο νεαρός Κύπριος είπεν εις τους γονείς του, εις τους οποίους επετράπη να τον επισκεφθούν διά τελευταίαν φοράν, ότι προσεύχεται να είναι ο τελευταίος Κύπριος, ο οποίος θυσιάζεται διά την ένωσιν της Κύπρου μετά της Ελλάδος»... Για την αντιγραφή μετά από 51 έτη