Δημοσιεύουμε το άρθρο αυτό του Λάζαρου Μαύρου όπως έχει δημοσιευθεί στην εφημερίδα ΣΗΜΕΡΙΝΗ στη στήλη ΕΙΡΗΣΘΩ στις 15 Ιουλίου 2007.
Ο ΕΥΘΥΜΑΚΗΣ, ο Παντελής, ο Γιαννάκης, ο Κύπρος, ο Νέαρχος, ο Τσόκκος, ο Ματθαίος, ο Τάσος, ο Φίφης, ο Αλέκος, ο Κυνηγόπουλος, ο Κωστής, ο Σταύρος, ο Παντοπώλης, ο Αχιλλέας, ο Στέλιος, ο Νόμπελης, ο Τοφής, ο Τσαμκιράνης, ο Θεοτόκης, ο Μίχαλος, ο Σκουφάρης, ο Ρογήρος, ο Σωτήρης, ο Τσιλιβάκης, ο Κινάνης, ο Ζαμπάς, ο Λίγδης, ο Χατζηκύρος, ο Φοίβος... Σήμερα, όλοι αυτοί κι άλλοι τόσοι και εκατοντάδες πολλαπλασίως περισσότεροι, θα ήσαν 51, έως 54 χρονών. Ώριμοι οικογενειάρχες, σιγουρότατα, οι περισσότεροι. Με, ποιος ξέρει, πόσους γιους και κόρες ο καθένας τους. Γιατί όχι και με εγγονάκια ίσως, τρισευτυχισμένοι οι γρηγορότεροι...
Α Ν Δ Ε Ν ξημέρωνε εκείνη η απαίσια αποφράδα Δευτέρα Δεκαπέντε του Ιούλη, του Χίλια Εννιακόσια Εβδομήντα Τέσσερα!
Δεκαοχτάρηδες έως 21 ετών λεβέντες της 1972Β, '73Α, '73Β και '74Α ΕΣΣΟ. Γεννηθέντες από 1953 έως και 1956. Απόφοιτοι μέσης, που υπηρετούσαν θητεία στην ΕΦ, στην ΕΛΔΥΚ και στην Α΄ΜΚ. Ρωμαλέοι κι ωραιότατοι, καμάρι των γονιών τους, αποκούμπι των αδελφών τους, καύχημα και στήριγμα των φίλων τους, κρυφός γλυκός καημός και παθιασμένος πρωτάρης έρωτας των κοριτσιών τους. Με πόσο ομορφότερο αυξάνεσθαι και πληθύνεσθαι θα γέμιζαν τον τόπο, τα σπίτια, τις ζωές μας...
Α Ν Δ Ε Ν ξημέρωνε εκείνη η απαίσια αποφράδα Δευτέρα Δεκαπέντε του Ιούλη του Χίλια Εννιακόσια Εβδομήντα Τέσσερα!
- Επέστρεφαν, μεσάνυχτα και κάτι. Πλάι του καθόταν τρυφερά η κοπελιά του. Στο ραδιόφωνο άρχιζε ο Μητσιάς την Ελευσίνα. Με χειρόφρενο το παλούκωσε στο πλάι, άνοιξε την πόρτα κι έστησε χορό στη μέση του δρόμου. Τριάντα ώρες αργότερα, τον μάζευαν άψυχο κορμί, γαζωμένο από ριπή πολυβόλου.
- Γονατιστοί τού βαρούσαν ρυθμό τα παλαμάκια. Ο κολλητός στο μπουζούκι κι απ' τα σώψυχα το νύχτωσε χωρίς φεγγάρι. Χόρευε σόλο, με τα χέρια φτερούγες απλωμένες, ένας ημίθεος της παλληκαροσύνης. Δευτέρα τον διέλυσε τ' αντιαρματικό.
- Εξοδούχος, ντυμένος με τα κολλαριστά του, κούκλος στ' ανοικτό αυτοκινητάκι πήγαινε βόλτα την ξένη φοιτήτρια που ερωτεύτηκε. Στο αλτ απέναντι απ' το «Σιρόκκο», φώναξε πως θα ξαναρχόταν τ' άλλο Σάββατο. Δευτέρα, μια ριπή του Μαρσίπ τον έστειλε στον τάφο...
- Στητός στο Μπιτιάρ για την Κερύνεια, με εμβατήρια εμψύχωνε τους υπόλοιπους. Πλάκωσε η αεροπορία. Όρθιος την αντιμετώπισε με τ' αυτόματό του. Ώσπου η ρουκέτα τον εξόντωσε. Και κείνον και τα εμβατήρια και την Κερύνεια...
Επειδή ξημέρωσε εκείνη η απαίσια αποφράδα, Δευτέρα, Δεκαπέντε του Ιούλη του Χίλια Εννιακόσια Εβδομήντα Τέσσερα!
ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ
«ΣΗΜΕΡΙΝΗ» «EΙΡΗΣΘΩ»