Ο Π Ο Ι Η Τ Η Σ Παντελής Μηχανικός έγραψε το ποίημα «ΙΤΕ», προς το τέλος του 1974 και στις αρχές του 1975. Μαζί με άλλα 20, στη συλλογή «ΚΑΤΑΘΕΣΗ» που εκτυπώθηκε στα τυπογραφεία Ζαβαλλή το 1975, όπως διαβάζουμε στο «Παντελής Μηχανικός - Ποιήματα συλλογές και άλλα», εκδόσεις Χρυσοπολίτισσα 1982. Γεννημένος στα Λιμνιά Αμμοχώστου, 30 Ιουλίου 1926, ο ποιητής πέθανε στο Λονδίνο στις 20 Ιανουαρίου 1979. Τεσσεράμισι χρόνια μετά που η γενέτειρά του υποδουλώθηκε στους Τούρκους και οι κάτοικοί της εκτοπίστηκαν, ως αποτέλεσμα της εθνοκάθαρσης και της βίαιης «ανταλλαγής» πληθυσμών που διέπραξε κι επέβαλε ο Αττίλας.
Ο Τ Α Ν έγραφε το «Ίτε», τέλος '74 αρχές '75 και μέχρι που πέθανε το '79 ο ποιητής, η τηλεόραση δεν είχε ακόμα αρχίσει να «ανθίζει». Ένα κανάλι, του ΡΙΚ, μαυρόασπρο κι εκείνο, λίγες ώρες κάθε βράδυ εξέπεμπε...
Το ποίημα «Ίτε»:
«Και τι περιμένεις από ανθρώπους
που τους βιάσανε τις γυναίκες μπροστά στα μάτια τους
και δεν τραβήξανε το σουγιά τους.
Απαθώς
τότε.
Κι απαθώς σήμερα
ζητάνε απλώς διαζύγιο.
Τέτοιοι ρουφιάνοι
δεν μπορούν να πολεμήσουν για τίποτε».
Ο Π Ο Ι Η Τ Η Σ , ούτε στο τέλος του '74 αρχές του '75, ούτε μέχρι που πέθανε το '79, μπορούσε να φανταστεί ότι θα... μπορούσαν να υπάρξουν και χειρότερα. Πρόλαβε να μη ζήσει τις μέρες μας. Και πρόλαβε να μην παρακολουθήσει από 5 τηλεοράσεις τα χείριστα:
Να μαζεύονται ο σύζυγος, τα παιδιά και λοιποί συγγενείς της βιασμένης, για να ζητάνε επανένωση με τους βιαστές της. Να συναθροίζονται, σαν σε πανηγύρι, αραγμένοι σε παρατεταγμένα καθίσματα, με νταούλια και ζορνέδες, άσματα και χορούς, εκεί δίπλα στην επί 34 χρόνια σιδηροδέσμια αιχμάλωτη βιασμένη. Και να θερμαίνονται με το όραμα να τη μοιραστούνε με τους βιαστές της.
Λάθος υπολόγισε ότι επειδή «δεν τραβήξανε τότε το σουγιά τους», αλλά «ζήτησαν απλώς διαζύγιο», άρα «δεν μπορούν να πολεμήσουν για τίποτε». Μπόρεσαν ήδη και μπορούν πλέον να εκλιπαρούν, αυτοπροσώπως. Επιτόπου γονυπετείς στα πόδια των βιαστών. Κι όχι μόνο στα μουλωχτά και στα κατ' ιδίαν. Αλλά και δημοσίως. Τηλεοπτικώς προβεβλημένοι ως... Υπόδειγμα. Και, κυρίως, Υπερήφανοι γι' αυτό!

ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ
«ΣΗΜΕΡΙΝΗ» «EΙΡΗΣΘΩ»