Ε Α Ν ΚΡΑΤΑΙΩΣ λειτουργούσε κι απονεμόταν ποινική δικαιοσύνη, στις φυλακές ως ισοβίτης θα έπρεπε να είχε εκμετρήσει τον κακουργηματικό του βίο ο Ραούφ Ντενκτάς. Θαέπρεπε να είχε πολλάκις καταδικασθεί σε ισόβια:
Για απειράριθμες δολοφονίες, αποτρόπαιες εν ψυχρώ μαζικές εκτελέσεις και ειδεχθείς σφαγές που συστηματικά διαπράχθηκαν από τα διατεταγμένα όργανά του καθ’ όλην τη διάρκεια του αιμοσταγούς «πολιτικού» του βίου, βασισμένου στην υπό του ιδίου διατυπωθείσα θεωρία των «χρήσιμων νεκρών».
Πιο κακούργος δεν γεννήθηκε σ’ αυτό το νησί:
- Αρχής γενομένης το 1957 με τις δολοφονίες Τουρκοκυπρίων αριστερών που δεν υποτάχθηκαν στη φασιστική εξουσία του ως αρχηγού της πολιτικής πτέρυγας της τρομοκρατικής ΤΜΤ, ένοπλου στρατιωτικού βραχίονα του «Γραφείου Ειδικού Πολέμου» του τουρκικού Γενικού Επιτελείου, οργάνου υλοποίησης της επεκτατικής πολιτικής της Τουρκίας σε βάρος της Κύπρου.
- Ηθικού αυτουργού της σφαγής των αμάχων Κοντεμενιωτών στο Κιόνελι το 1958. Εκ προθέσεως κι εκ προμελέτης πρωτοστάτη στην πρόκληση κι επιβολή των αιματηρών διακοινοτικών συγκρούσεων εναντίον του απελευθερωτικού αντιαποικιακού αγώνα της ΕΟΚΑ.
- Αρχηγού τής μεθοδικά προπαρασκευασμένης πολύνεκρης ένοπλης Τουρκανταρσίας του 1963-64 εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας, εναντίον των Ελλήνων Κυπρίων κι εναντίον των αγονάτιστων Τ/κ Αϊχάν Χικμέτ, Αχμέτ Μουζαφέρ Γκιουρκάν, Ντερβίς Καβάζογλου κ.ά.
Α Ρ Χ Ι Τ Ρ Ο Μ Ο Κ Ρ Α Τ Η Σ , αρχιστασιαστής και αρχιδολοφόνος, οι τίτλοι που είχε λάβει έκτοτε «επάξια» ο Ντενκτάς. Με τ’ αποδεδειγμένα αιμοβόρα πεπραγμένα του, που ευθαρσώς τού καταλόγιζε κι ο απειλούμενος υπό του ιδίου με εκτέλεση, ανυπότακτος στη νεοχιτλερική εξουσία του, Τ/κ πολιτευτής και ιατρός, αείμνηστος δρ Ιχσάν Αλί. Αιμοσταγής Ντενκτάς, ηθικός συναυτουργός, το 1974, των συστηματικών, διατεταγμένων, εν ψυχρώ εκτελέσεων τών αδήλωτων αιχμαλώτων Ελλήνων Κυπρίων, μαχίμων και αμάχων, που διέπραξαν οι υπό την αρχηγία του «μουτζαχίντ» της ΤΜΤ και τα τουρκικά στρατεύματα εισβολής. Συναυτουργός και συνεργός έκτοτε στην πολύχρονη και συστηματική, καθημερινή δολοφονία των ψυχών των συγγενών των χιλιάδων αγνοουμένων. Αυτοπροσώπως επιτόπου εποπτεύων, τα αιμοβόρα όργανά του, τον Αύγουστο του 1996, στις στυγερές δολοφονίες των Τάσου Ισαάκ και Σολάκη Σολωμού. Ένα μήνα μετά την «ανεξιχνίαστη» στα κατεχόμενα, εν ψυχρώ δολοφονία του αντι-ντενκτασικού δημοσιογράφου Κουτλού Ανταλί…