Ξημέρωσε ξανά σήμερα η ημέρα πένθους για το πυροβολικό μας.
23 Ιουλίου 1974 - 23 Ιουλίου 2006.
32 χρόνια πένθους για τους ηρωικούς νεκρούς της 187 ΜΠΠ.
32 χρόνια αγωνίας και καρτερίας για τους ηρωικούς αγνοούμενους της 181 ΜΠΠ.
Ένα σταυρό και μια σημαία μας φόρτωσαν στις 23 του Ιούλη του φρικτού καλοκαιριού του 1974. Ένα σταυρό πένθους και μια σημαία αγώνα.
Έξι ηρωικούς νεκρούς μέτρησε η 187 ΜΠΠ τη ημέρα αυτή μετά από ενέδρα στη περιοχή του αεροδρομίου Λευκωσίας και στο Κέντρο Αρκάδι. Έπεσαν όλοι Ηρωικά μαχόμενοι υπέρ πίστεως και πατρίδος.
Σαρανταένα ηρωικούς αγνοούμενους μετρούν η 181 ΜΠΠ και η 191 ΠΟΠ μετά την ηρωική έξοδο στη περιοχή Ασιεντρούσα του χωριού Συγχαρί.
Η διαταγή ήταν ξεκάθαρη. « Παραμείνατε στις θέσεις σας και πέσετε επί των Πυροβόλων σας εάν χρειαστεί. Η παρουσία σας στη περιοχή είναι σημαντικότατη ».
Και η διαταγή εξετελέσθη.
Όταν η διαταγή για αποχώρηση ελήφθη ήταν ήδη πολύ αργά...
Ο Ηρωας Διοικητής της 181 ΜΠΠ Αντισυνταγματάρχης Πυροβολικού Καλμπουρτζής Στυλιανός και οι άνδρες του έμειναν πιστοί στον προπατορικό όρκο « Ου καταισχύνω όπλα τα Ιερά » και έδωσαν όλοι τη άνιση μάχη σώμα με σώμα...
Και δεν ντρόπιασαν τα όπλα. Και τίμησαν την πατρίδα, την πατρίδα που τους τα εμπιστεύτηκε.
Το Μεσολλόγι ξαναγεννήθηκε στα βουνά του Συγχαρί. Και έκαναν εμάς τους πυροβολητές περήφανους, Γιατί μέσα από τις τάξεις του δικού μας όπλου γεννήθηκαν οι σύγχρονοι Μεσολογγίτες της Κυπριακής Ιστορίας.
Όπου και αν βρίσκονται, είτε ζουν είτε απέθαναν είναι όλοι τους Αθάνατοι.
Το πυροβολικό μας πενθεί σήμερα. Και αναβαπτίζεται σήμερα αναλογιζόμενο τη θυσία των Ηρώων του. Και προχωρεί σε νέους αγώνες. Και πρωτοπορεί στον αγώνα για την Απελευθέρωση.
Στέλιος Παναγιώτου Κοσκινάς
Πολεμιστης 181 ΜΠΠ - Συγχαρί