Τετάρτη 23 Ιουλίου 2004, Αργά το απόγευμα.
Άρχισε να σουρουπώνει και το σκοτάδι άρχισε να σκεπάζει απέναντι το σκλαβωμένο Βουνό, τον Πενταδάκτυλο, με τα χώματα του γεμάτα θυσιαστήρια και άγνωστους τάφους των παλικαριών της Κύπρου και ποτισμένα με το αίμα των ηρώων μας.
Ρίχνω τη τελευταία μάτια στο βουνό πριν το σκεπάσει το σκοτάδι της νύκτας. Και ξαφνικά βλέπω εκείνο το αιώνιο χέρι με τα πέντε δάκτυλα να χάνεται και στη θέση του να εμφανίζονται κατά Συγχαρί μεριά Τριάντα Οκτώ χέρια, Τριάντα Οκτώ γροθιές υψωμένες σαν να "χαιρετούν" παράξενα προς Νότο μεριά.
Προς στιγμή σάστισα. Δεν φαίνονταν πρόσωπα, φαίνονταν μόνο τριάντα οκτώ γροθιές. Από το βάθος άρχισαν τότε να ξεχωρίζουν άϋλες ανθρώπινες μορφές. Μπροστά όπως και τότε ο Στυλιανός Καλμπουρτζής ο ήρωας Διοικητής της 181 Μοίρας Πεδινού Πυροβολικού και πίσω τα παλληκάρια του. Ο Αναστασίου και ο Στυλλής ψηλά στο αντιαεροπορικό όπως και τότε, και οι άλλοι γενναίοι, αγνοούμενοι σήμερα, να τον ακολουθούν.
Τότε κατάλαβα τι γινόταν. Ημέρα και ώρα η ίδια όπως και τότε .
23 Ιουλίου 2004 αργά το απόγευμα. Τριάντα χρόνια μετά από την ώρα της θυσίας.
Και ο παράξενος χαιρετισμός με τις υψωμένες γροθιές; Τότε κατάλαβα.
"Χαιρετισμός" προς την "Ελεύθερη" Κύπρο.
"Χαιρετισμός" προς την Κυπριακή πολιτεία.
''Χαιρετισμός'' προς τον καθένα από εμάς.
"'Χαιρετισμός" για την ανοχή μας στην ασέβεια της 8ης Ιουλίου 2002 η οποία αγγίζει τα όρια της ιεροσυλίας.
Αλλά οι γροθιές σίγουρα δεν ήταν ανοικτές παλάμες. Θα μπορούσε όμως να ήταν. Τότε σκέφτηκα : Παλικάρια σαν τους ήρωες πυροβολητές της 181 ΜΠΠ ουδέποτε θα χαιρετούσαν με ανοικτές παλάμες.....
Η αυθαίρετη μετονομασία του στρατοπέδου της ηρωικής 181 Μοίρας Πεδινού Πυροβολικού από " Στρατόπεδο Άνχη ( ΠΒ ) Στυλιανού Καλμπουρτζή " σε " Στρατόπεδο Παντελή Κατελάρη " μετά από ετσιθελική και αυθαίρετη απόφαση του τότε Υπουργού Άμυνας Σωκράτη Χάσικου δεν μπορούσε να γίνει ανεκτή.
Η πρέπουσα τιμή στους ηρωικούς νεκρούς και αγνοούμενους της 181 Μοίρας Πεδινού Πυροβολικού που αποδώθηκε για 6 μήνες ( από την 8/1/2002 μέχρι την 8/7/2002 ) ανακλήθηκε μέσα σε μια νύκτα για να εξυπηρετηθούν οικογενειακές υποχρεώσεις, δήθεν προηγούμενες υποσχέσεις και αποσκοπούσε στη ψηφοθηρία ενόψει των επικείμενων τότε προεδρικών εκλογών.
Η πινακίδα στη Πύλη του στρατόπεδου αποκαθηλώθηκε και αντικαταστάθηκε μέσα σε μια νύκτα από μιά άλλη.
Καί ο Καλμπουρτζής και τα παλληκάρια του προδόθηκαν ακόμα μια φορά εικοσιοκτώ χρόνια μετά τη πρώτη προδοσία.
Και καλά, αυτοί που ασέβησαν δεν σκέφτηκαν τον Ήρωα Καλμπουρτζή και τα παλληκάρια του, δεν σκέφτηκαν όμως ούτε τον Ήρωα Κατελάρη; Θα δεχόταν ο Ήρωας Κατελάρης τη μεγάλη αυτή ασέβεια, με την αλλαγή αυτή της ονομασίας του στρατοπέδου της ηρωικής 181 Μοίρας Πεδινού Πυροβολικού για να ονομαστεί με το δικό του όνομα; Ο ήρωας Κατελάρης που έδωσε τη ζωή του για την Ελευθερία της Κύπρου και την Εθνική Αξιοπρέπεια των Ελλήνων, θα δεχόταν την ασέβεια σε βάρος των νεώτερων ηρώων της Κύπρου εφόσον η δική του θυσία είχε τιμηθεί με την ονομασία άλλου εξίσου σημαντικού στρατοπέδου στην ίδια περιοχή;
Όμως η ώρα περνά. Οι γροθιές χάνονται και στη θέση τους παρουσιάζεται η μορφή του Αετού της Κύπρου, του Στρατηγού Ευάγγελου Φλωράκη. Με το βλέμμα του κατεβασμένο όπως και τότε, στις 8 Ιουλίου 2002 κατά τη τελετή της μετονομασίας όταν για πρώτη φορά δεν μας κοίταξε ευθεία στα μάτια. Ένοιωθε ντροπή. Παρά την αντίθεση του στη μετονομασία ήταν υπόχρεος να παραστεί στη τελετή μετονομασίας. Ένοιωθε την αδικία και ντρεπόταν εκ μέρους όλων μας για την ασέβεια που διαδραματιζόταν και το θέατρο που παιζόταν.
Το σκοτάδι σκέπασε το Βουνό. Ο χρόνος θα σβύσει τις μνήμες των επιζήσαντων του Συγχαρί και των νεότερων. Αλλά αυτές οι γροθιές θα υψώνονται και θα μας " χαιρετούν " κάθε χρόνο στις 23 Ιουλίου κατά το σούρουπο για να μας θυμίζουν την ασέβεια. Και θα υψώνονται μέχρι που η πολιτεία θα αποκαταστήσει τους Ήρωες της 181 ΜΠΠ.
Το στρατόπεδο της 181ΜΠΠ είναι το σπίτι του Καλμπουρτζή και των παλληκαριών του. Η πολιτεία πρέπει άμεσα να αποδώσει στο στρατόπεδο της 181 Μοίρας Πεδινού Πυροβολικού το όνομα του Αντισυνταγματάρχη ( ΠΒ ) Καλμπουρτζή Στυλιανού και μέ το τρόπο αυτό να αποδώσει την πρέπουσα τιμή στους ηρωικούς νεκρούς και αγνοούμενους της 181ΜΠΠ. Σε αυτούς που με τη θυσία τους του Ιουλίου 1974, έγραψαν ακόμα μια χρυσή σελίδα ηρωισμού στην Ιστορία της Πατρίδας και έκαμαν πράξη των Όρκο των προγόνων μας
" Ου Καταισχύνω Όπλα τα Ιερά ".
Και τότε οι ψυχές των ηρώων της 181 Μοίρας Πεδινού Πυροβολικού θα ησυχάσουν.
Και οι γροθιές δεν θα ξαναυψωθούν στον Πενταδάκτυλο.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΕΛΙΣΣΑΡΙΟΥ
ΠΥΡΟΒΟΛΙΤΗΣ 181ΜΠΠ - ΣΥΓΧΑΡΙ 1974
ΜΕΛΟΣ ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΕΦΕΔΡΩΝ ΠΥΡΟΒΟΛΙΚΟΥ