Η ενεργός και ενσυνείδητος συμμετοχή του αυτόνομου Πολίτη, είναι επιβεβλημένη, εφ' όσον ο ίδιος πιστεύει ότι έχει να διαδραματίσει ρόλο στο Πολιτικό γίγνεσθαι της Πατρίδας μας, ιδιαίτερα στον αγώνα για Ελευθερία, όμως και η ίδια η Πολιτεία έχει σοβαρή υποχρέωση να προετοιμάσει τα άτομα για μια ορθή και καρποφόρα συμμετοχή στα κοινά με πραγματικό αγώνα, χωρίς το Κράτος να λάμπει με την απουσία του.

Με ποίους τρόπους ή μεθόδους ή πως αλλιώς έχει η Πολιτεία δώσει το ορθό μήνυμα στους πολίτες της, ώστε να συμμετέχουν ενεργά και ουσιαστικά, έστω και αν δεν ανήκουν σε οργανωμένα σύνολα, αλλά με καλοπροαίρετη κριτική και τη δική τους σφραγίδα να αναγκάζουν τους Άρχοντες σε αγώνα για την ελευθερία της Κύπρου; Πως η Πολιτεία αποδέχεται αυτή την προοπτική;

Ο πολίτης σαν ενεργό κύτταρο έχει υποχρέωση να καυτηριάζει τα κακώς έχοντα και τις στάσιμες καταστάσεις και να δηλώνει ευθαρσώς και με παρρησία τις θέσεις του και να απαιτεί οι Άρχοντες του να βρίσκονται μπροστάρηδες στη διεκδίκηση των δικαίων μας και στον αγώνα για Ελευθερία, είναι δε εκ των ών ουκ άνευ σφραγίδα  και μοχλός πίεσης, αλλά και υποχρέωση που αφορά όλους τους ελεύθερα σκεπτόμενους πολίτες, πρόσφυγες ή όχι, της Κυπριακής Πολιτείας. Είναι επιτακτική ανάγκη ο πολίτης να αφουγκραστεί τα Εθνικά κελεύσματα να ενεργοποιηθεί και δώσει το σωστό μήνυμα εκτός και εντός της Κύπρου.

Πως μπορεί ο απλός πολίτης, με τις σημερινές χειροπιαστές αποδείξεις της αναξιοπιστίας του Τούρκου, να πειστεί ότι υπάρχει και η ελάχιστη πιθανότητα για μια λύση αξιοπρεπή και με προοπτική συνέχειας της παρουσίας των Ελλήνων στη γη των πατέρων του; Ποία εμπιστοσύνη στον αυριανό συγκάτοικο μας σε ένα κράτος, όταν ο ίδιος, αποδεδειγμένα, εφαρμόζει τις παμπάλαιες αλλά επιτυχημένες μεθόδους  του εθνικού ξεκαθαρίσματος;

 Ήδη ο απλός πολίτης έδωσε δείγμα της πίστης του στον αγώνα του, με τις επιτυχίες του στις διεθνείς αμφικτιονίες. Με ποίο τρόπο το Κράτος συντονίζει και παραπέρα παρόμοιες ενέργειες και άλλων πολιτών;