Δημοσιεύουμε το άρθρο αυτό του Λάζαρου Μαύρου όπως έχει δημοσιευθεί στην εφημερίδα ΣΗΜΕΡΙΝΗ στη στήλη ΕΙΡΗΣΘΩ στις 27 Αυγούστου 2007.
85 ΧΡΟΝΙΑ συμπληρώνονται από τη Μικρασιατική Καταστροφή. Σαν σήμερα, 27η Αυγούστου 1922, ημέρα Σάββατο, μπήκαν νικητές οι κεμαλιστές στη Σμύρνη. Τα προαιώνια ελληνικά όνειρα της απελευθέρωσης, που άρχισαν να υλοποιούνται με την αποβίβαση του εντολοδόχου ελληνικού στρατού στη Σμύρνη από 2ας Μαΐου 1919, ηττήθηκαν, κατακρεουργήθηκαν κι αποτεφρώθηκαν στις στάχτες της πυρπολημένης, Τρίτη 30ή Αυγούστου 1922, από τους κεμαλιστές «Γκιαούρ Ιζμίρ».
ΜΕΧΡΙ σήμερα απασχολεί έντονα (με αντιπαραθέσεις που δεν κατέληξαν ποτέ σε ομοφωνία) αν ορθά ή λανθασμένα ο Βενιζέλος άδραξε τη συμμετοχή στις νικήτριες του Α΄ Παγκ. Πολέμου επί των ηττημένων Οθωμανών και Νεοτούρκων και πήγε την ένοπλη Ελλάδα, ελευθερώτρια στη Μικρασία το 1919. Πρόσφατα η «Καθημερινή» των Αθηνών (η οποία κατά την «επίδικη περίοδο» υπήρξε ακραία αντι-Βενιζελική και, διά του «οίκαδε», στυγνότατα αντι-Μικρασιατική) δημοσίευσε έρευνα-αφιέρωμα, με τις, άχρι τούδε, αντίπαλες απόψεις για την πολιτική Βενιζέλου. Το ζήτημα απασχολεί πολύ περισσότερο από άλλες ιστορικές περιόδους του σύγχρονου Ελληνισμού. Ένας λόγος είναι το υπέρτερο φοβερό μέγεθος της Καταστροφής. Δεν είναι ο μόνος:
ΕΙΝΑΙ και το «φοβικό σύνδρομο». Εκ του οποίου «πάσχει» έκτοτε η Αθήνα έναντι του «θηρίου» που γεννήθηκε και πήρε την ταυτότητά του, καθώς θέριεψε και θριάμβευσε σε αιματηρή αντιπαράθεση, κυρίως, με τον Ελληνισμό: Ο Κεμαλισμός. Δημιουργός και «ιδιοκτήτης» του τουρκικού κράτους. Δημιουργός και «παραγωγός» του τουρκικού έθνους. Με τις μεθόδους των γενοκτονιών, της εθνοκάθαρσης και του βίαιου εκτουρκισμού. Με κορωνίδα το «Ne multu Turk diyene» (τι ευτυχία να λες ότι είσαι Τούρκος) που ρυπαίνει προκλητικά και τις νότιες πλαγιές του σκλαβωμένου Πενταδάκτυλου.
ΕΤΣΙ, ενώ η 28η Οκτωβρίου 1940, η γερμανο-ιταλική κατοχή, η εθνική αντίσταση και ο εμφύλιος, της περιόδου κατά και μετά τον Β΄ Παγκ. Πόλεμο, είναι χρονικά πιο κοντινές μας καταστροφές, εν τούτοις η ήττα και η εξαφάνιση του Ναζισμού και του Φασισμού, καθώς κι η κατάρρευση του Σταλινισμού δεν κουβαλούν ώς τις μέρες μας απειλές. Ο Κεμαλισμός, όμως, που «ζη και βασιλεύει» μέσα από τα δημιουργήματά του (το κράτος και το έθνος της στρατοκρατίας), με τον Αττίλα στην Κύπρο και τα οράματά του στο Αιγαίο και στη Θράκη, κρατάει πάντα ζωντανή και επίκαιρη τη Μικρασία. Είναι στο DNA, στα γονίδια και στα χρωματοσώματα του τουρκισμού, να «βλέπει» και ν' απευθύνεται προς τον Ελληνισμό, επιδεικνύοντας ανοικτά ή υπονοώντας στυγερά τη Σμύρνη του Αυγούστου 1922.
ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ
«ΣΗΜΕΡΙΝΗ» «EΙΡΗΣΘΩ»