...και η αρχόντισσα εμούλλωσεν και η Ρήγαινα ώρισεν τις βάγες της και ερρίψαν την χαμαί, και έναν γδίν και εβάλαν το απάνω εις την κοιλιάν της και εκουπανίσαν πολλά πράματα δια να ρίψη το βρέφος, και ο Θεός εγλύτωσέν το και δέν έππεσεν...

          Αυτή τη γραπτή μαρτυρία μας αφήνει ο Λεόντιος Μαχαιράς, στο Χρονικό της Κύπρου, για ένα επεισόδιο της Κυπριακής Ιστορίας. Η αρχόντισσα είναι η Τζουάννα Ντ΄ Αλεμάν, ερωμένη του Φράγκου βασιλέα Πέτρου Α΄ (1359-1369). Στο πρόσωπο της ξένης αρχόντισσας Τζουάννας, της Αροδαφνούσας, που την εκδικήθηκε η γυναίκα του Πέτρου, η Ρήγαινα Ελεονώρα, με τον τρόπο που περιγράφει ο Μαχαιράς, ο λαός μας είδε το σύμβολο του δικού του μαρτυρίου και καταπίεσης που υφίστατο, για τρείς αιώνες, από τους Φράγκους κατακτητές.

          Κι όπως κράτησε η Αροδαφνούσα το βρέφος, παρ΄ όλο το κοπάνισμα με το γδί πάνω στην κοιλιά της, έτσι και ο λαός κράτησε και κρατεί το δικό του βρέφος, παρ΄ όλα τα κοπανίσματα που διαρκούν μέχρι τις μέρες μας από δικούς και ξένους...

Άντης Ροδίτης

Από το βιβλίο του «Την Ελλάδα θέλομεν και ας τρώγωμεν πέτρες»